Nieuws over DBC’s in de psychiatrie.

Per 1 januari 2008 is voor de psychiatrie het declaratiesysteem volgens de AWBZ vervallen en start het nieuwe zorgstelsel, bedacht onder de ministers Borst (D66) en Hogervorst (VVD). De medisch specialisten, waaronder ook de psychiaters, moeten declareren volgens “diagnose behandelcombinaties” ook wel DBC’s genoemd. Een DBC kan bijvoorbeeld zijn een angststoornis of een depressie. De bedoeling was om meer zicht te krijgen in de zorg en wat er daaromheen allemaal gebeurt. Alles moet geregistreerd worden, therapie, begeleiding, recepten, overleggen met derden, telefoontjes, e-mails, zowel directe tijd als indirecte of administratieve tijd. Alle minuten worden genoteerd, dit geeft dus een enorme rompslop. Bovendien gaan er veel gegevens over patiënten over het internet. De dokter mag niet meer gewoon een rekening voor een consult aan zijn patiënt sturen, want dat zou een economisch delict zijn. De arts moet zich houden aan regels van de Wet Tarieven Gezondheidszorg.  

De dokter moet zich bovendien aan een aantal nieuwe spelregels houden:

·       Iedere patiënt behoort “verwezen” te zijn (meestal door zijn huisarts).

·       Aan het begin van een behandeling of aan het begin van een nieuw behandeljaar wordt er een DBC geopend.

·       Alle verrichtingen worden geregistreerd in tijdseenheden en vormen van tijdsbesteding.

·       Na het beëindigen van de behandeling of na 365 dagen wordt de DBC afgesloten.

·       Pas bij het afsluiten van de DBC kan bepaald worden tot welke declaratie dit leidt.

·       Na het afsluiten van een DBC moeten vervolgens de diagnostische en tijdsgegevens doorgezonden worden naar DIS, een organisatie die valideert en ook statistieken maakt van behandelingen.

·       Na goedkeuring of validatie door DIS mag er eindelijk gedeclareerd worden. Sommige dokters, vooral psychiaters hebben inmiddels al een jaar de behandeling voorgeschoten. Alleen als ze een behandeling relatief snel, bijvoorbeeld na drie maanden afsluiten, krijgen ze eerder de gelegenheid om te declareren. De dokter financiert dus meestal een jaar vooruit. Wie de rente betaalt is nog niet duidelijk.

·       Iedere DBC heeft een ander tarief, dat is opgebouwd in stappen. Onder de 250 minuten per jaar krijgt de dokter alleen honorarium voor de directe gesprekstijd. Vanaf 250 minuten gaat ook de indirecte tijd gelden. Zo gaat het daarna per tijdstraject. Van 250 tot 800 minuten krijgt hij telkens hetzelfde bedrag en van 800 tot 1500 ongeveer het dubbele. Hoe dichter hij, aan het slot van een behandeling, het einde van een traject nadert, hoe minder hij per uur krijgt.

·       Omdat de overheid van mening is dat er concurrentie in de zorg moet bestaan, heeft men bedacht dat verzekeraars met de maximumprijs in gedachte, gaan onderhandelen met de dokters. In de praktijk bieden de verzekeraars contracten aan die slechts tussen 95 en 80% van de maximumprijs liggen. Hierover blijkt niet te praten, de “dokter David” staat tegenover een “verzekeraar Goliat”. Veel verzekeraars zijn de laatste jaren gefuseerd tot grote kolossen. Als een paar psychiaters gezamenlijk optreden, komt al snel de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) om de hoek kijken. Verzekeraars zetten de dokter onder druk, want, als hij geen contract sluit, en de rekening aan de patiënt stuurt, zou de patiënt de dupe worden.  Immers de patiënt zou in dat geval mogelijk slechts 80 % vergoed kunnen krijgen door zijn zorgverzekeraar. Enkele verzekeraars, zoals UNIVE bijvoorbeeld, maken het helemaal bont. Zij dreigen met 60% als maximale vergoeding. 

·       Dan blijft er bij psychotherapie nog steeds de eigen bijdrage te berekenen, die ooit bedacht is in het tijdperk van AWBZ-financiering. Deze wordt zelfs door de verzekeraars als onwenselijk genoemd, maar Minister Klink (CDA) houdt er blijkbaar graag aan vast.

·       Het uiteindelijke tarief van de DBC zou zich moeten vertalen in een “maatschappelijk aanvaardbaar inkomen voor de medisch specialist” Daar is ongeveer 9 jaar over gesproken tussen de specialisten en de overheid. Uiteindelijk werd voor alle specialisten een tarief bepaald. In juli 2007 tekende minister Klink (CDA) nog een aanwijzing aan de Nederlandse Zorgautoriteit, dat het tarief in de verrichtingen van alle medisch specialisten moest worden doorberekend. In januari 2008 is hij daar onverwacht van teruggekomen. Voor de psychiaters geldt sindsdien een uitzondering. Ze worden betaald volgens een gemiddelde, wat samengesteld is door alle zorg van sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, psycholoog, maatschappelijk werker en psychiater bij elkaar te nemen.